Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 388

<< | หน้าที่ 388 | >>
๘. ทุติยมโนทุจจริตสูตร


ว่าด้วยมโนทุจริต สูตรที่ ๒


[๒๔๘] ภิกษุทั้งหลาย มโนทุจริตมีโทษ ๕ ประการนี้

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. แม้ตนก็ติเตียนตนเองได้

๒. ผู้รู้ใคร่ครวญแล้วย่อมติเตียน

๓. กิตติศัพท์อันชั่วย่อมกระฉ่อนไป

๔. เสื่อมจากสัทธรรม

๕. ตั้งอยู่ในอสัทธรรม

ภิกษุทั้งหลาย มโนทุจริตมีโทษ ๕ ประการนี้แล

ภิกษุทั้งหลาย มโนสุจริตมีอานิสงส์ ๕ ประการนี้

อานิสงส์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. แม้ตนก็ติเตียนตนเองไม่ได้

๒. ผู้รู้ใคร่ครวญแล้วย่อมสรรเสริญ

๓. กิตติศัพท์อันงามย่อมขจรไป

๔. เสื่อมจากอสัทธรรม

๕. ตั้งอยู่ในสัทธรรม

ภิกษุทั้งหลาย มโนสุจริตมีอานิสงส์ ๕ ประการนี้แล

ทุติยมโนทุจจริตสูตรที่ ๘ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka