Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 397

<< | หน้าที่ 397 | >>
๑๔. อปรปฐมฌานสูตร


ว่าด้วยปฐมฌาน อีกนัยหนึ่ง


[๒๖๔] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุยังละธรรม ๕ ประการไม่ได้ ก็ไม่อาจบรรลุ ปฐมฌานอยู่ได้

ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ความตระหนี่อาวาส ๒. ความตระหนี่ตระกูล

๓. ความตระหนี่ลาภ ๔. ความตระหนี่วรรณะ

๕. ความอกตัญญู ความอกตเวที

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุยังละธรรม ๕ ประการนี้แลไม่ได้ ก็ไม่อาจบรรลุปฐมฌาน อยู่ได้

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุละธรรม ๕ ประการได้แล้ว จึงอาจบรรลุปฐมฌานอยู่ได้

ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ความตระหนี่อาวาส ๒. ความตระหนี่ตระกูล

๓. ความตระหนี่ลาภ ๔. ความตระหนี่วรรณะ

๕. ความอกตัญญู ความอกตเวที

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุละธรรม ๕ ประการนี้แลได้แล้ว จึงอาจบรรลุปฐมฌาน อยู่ได้

อปรปฐมฌานสูตรที่ ๑๔ จบ


๑๕-๒๑. อปรทุติยฌานสุตตาทิ


ว่าด้วยทุติยฌานสูตรเป็นต้น อีกนัยหนึ่ง


[๒๖๕ - ๒๗๑] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุยังละธรรม ๕ ประการไม่ได้ ก็ไม่อาจบรรลุทุติยฌานอยู่ได้ ฯลฯ ตติยฌาน ฯลฯ จตุตถฌาน ฯลฯ ก็ไม่อาจทำให้รู้แจ้งโสดาปัตติผลได้ ฯลฯ สกทาคามิผล ฯลฯ อนาคามิผล ฯลฯ ก็ไม่อาจทำให้แจ้งอรหัตตผลได้


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka