พระไตรปิฎก

(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่มหาชนชาวแคว้นอังคะและมคธ ดังนี้)

[๗๐] คนพาลถึงใช้ปลายหญ้าคาจิ้มอาหารกินทุกๆ เดือน

เขาก็ไม่ได้รับผลแห่งการปฏิบัติเช่นนั้น

เท่าเสี้ยวที่ ๑๖ ของผู้มีธรรมอันนับได้แล้ว ๑





(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่ภิกษุทั้งหลาย ดังนี้)

[๗๑] บาปกรรมที่บุคคลทำแล้วยังไม่ให้ผลทันที

เหมือนน้ำนมที่รีดในวันนี้

บาปกรรมนั้นจะค่อย ๆ เผาผลาญคนพาล

เหมือนไฟที่ถูกเถ้ากลบไว้ ฉะนั้น





(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่ภิกษุทั้งหลาย ดังนี้)

[๗๒] ความรู้ ๒ เกิดแก่คนพาลเพียงเพื่อทำลายถ่ายเดียว

ความรู้ของคนพาลนั้น กำจัดคุณงามความดี

ทำปัญญาของเขาให้ตกต่ำ

๑ ผู้มีธรรมอันนับได้แล้ว หมายถึงผู้มีธรรมอันรู้แล้ว ผู้มีธรรมอันชั่งได้แล้ว ในที่นี้หมายถึง พระโสดาบัน
จนถึงพระอรหันต์ (ขุ.ธ.อ. ๓/๑๔๗)
๒ ความรู้ ในที่นี้หมายรวมถึงศิลปะ ยศ ชื่อเสียง (ขุ.ธ.อ. ๓/๑๕๖)