พระไตรปิฎก

(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่ภิกษุทั้งหลาย ดังนี้)

[๘๓] สัตบุรุษทั้งหลาย ย่อมเว้นในธรรมทั้งปวง ๑

สัตบุรุษทั้งหลายย่อมไม่พร่ำเพ้อเพราะกามคุณเป็นเหตุ

บัณฑิตทั้งหลายจะประสบสุขหรือทุกข์

ย่อมไม่แสดงอาการขึ้นลง ๒





(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่ภิกษุทั้งหลาย ดังนี้)

[๘๔] บัณฑิตย่อมไม่ทำบาปเพราะตนเป็นเหตุ

หรือเพราะผู้อื่นเป็นเหตุ

บุคคลไม่พึงปรารถนาบุตร ทรัพย์ แว่นแคว้น

หรือความสำเร็จเพื่อตน โดยไม่ชอบธรรม

พึงเป็นผู้มีศีล มีปัญญา และยึดมั่นอยู่ในธรรม

๑ ย่อมเว้นในธรรมทั้งปวง หมายถึงมีอรหัตตมัคคญาณเป็นเครื่องเว้นหรือละฉันทราคะ(ความกำหนัดด้วย อำนาจความพอใจ)ในขันธ์ ๕ เป็นต้น (ขุ.ธ.อ. ๔/๔๒)
๒ ไม่แสดงอาการขึ้นลง หมายถึงไม่แสดงอาการยินดีหรือยินร้ายเมื่อถูกโลกธรรมกระทบ (ขุ.ธ.อ. ๔/๔๓)