พระไตรปิฎก

(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่พราหมณ์ผู้เป็นลุงของพระสารีบุตรเถระ ดังนี้)

[๑๐๖] การบูชาของบุคคลผู้บูชาท่านที่อบรมตนดี ๑ แล้ว

คนเดียว แม้เพียงครู่เดียว

ประเสริฐกว่าการบูชาของบุคคลผู้บูชายัญ ๒

ด้วยทรัพย์จำนวน ๑,๐๐๐ กหาปณะทุก ๆ เดือน ตลอด ๑๐๐ ปี





(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่พราหมณ์ผู้เป็นหลานของพระสารีบุตรเถระ ดังนี้)

[๑๐๗] การบูชาของบุคคลผู้บูชาท่านที่อบรมตนดีแล้ว

คนเดียว แม้เพียงครู่เดียว

ประเสริฐกว่าการบูชาของบุคคลผู้บูชาไฟในป่าเป็นเวลา ๑๐๐ ปี

๑ ท่านที่อบรมตนดี ในที่นี้หมายถึงพระอริยบุคคลตั้งแต่พระโสดาบันจนถึงพระอรหันตขีณาสพ (ขุ.ธ.อ. ๔/๙๙)
๒ บูชายัญ หมายถึงให้ทานแก่มหาชน (ขุ.ธ.อ.๔/๙๗)