พระไตรปิฎก

(พระผู้มีพระภาคทรงปรารภพราหมณ์โกหกมีวัตรดังค้างคาว ตรัสพระคาถานี้ แก่ภิกษุทั้งหลาย ดังนี้)

[๓๙๔] เจ้าคนมีปัญญาทราม การเกล้าชฎา การครองหนังเสือ

จะมีประโยชน์อะไรสำหรับเจ้า

ภายนอกของเจ้าเปล่งปลั่งเกลี้ยงเกลา

แต่ภายในของเจ้ารกรุงรัง ๑





(พระผู้มีพระภาคทรงปรารภนางกิสาโคตมีจึงตรัสพระคาถานี้แก่ท้าวสักกะจอมเทพ ดังนี้)

[๓๙๕] ผู้นุ่งห่มผ้าบังสุกุล

ซูบผอม มีเส้นเอ็นปรากฏทั่วร่าง

เพ่งพินิจอยู่ในป่าผู้เดียว

เราเรียกว่า พราหมณ์

๑ รกรุงรัง หมายถึงรกรุงรังด้วยกิเลสมีราคะเป็นต้น (ขุ.ธ.อ. ๘/๑๑/๑๐๖)