Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 469

<< | หน้าที่ 469 | >>
๖. กามูปปัตติสูตร


ว่าด้วยผู้ยังเสพกามไม่สามารถล่วงสังสารทุกข์ได้


{๒๗๕} [๙๕] แท้จริง พระสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้แล้ว พระสูตรนี้ พระอรหันต์ กล่าวไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

“ภิกษุทั้งหลาย การเสพกาม ๓ ประการนี้

การเสพกาม ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. การเสพกามของสัตว์ผู้มีความใคร่ปรากฏอยู่เป็นนิตย์

๒. การเสพกามของเทวดาผู้ยินดีในกามสมบัติที่ตนเนรมิต

๓. การเสพกามของเทวดาผู้ยินดีในกามสมบัติที่เทวดาอื่นเนรมิตให้

ภิกษุทั้งหลาย การเสพกาม ๓ ประการนี้แล”

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวมานี้แล้ว ในพระสูตรนั้น จึงตรัส คาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

สัตว์ผู้มีความใคร่ปรากฏอยู่เป็นนิตย์

เทวดาผู้ยินดีในกามสมบัติที่ตนเนรมิต

เทวดาผู้ยินดีในกามสมบัติที่เทวดาอื่นเนรมิตให้

และสัตว์เหล่าอื่นที่เสพกามอยู่เป็นนิตย์

ย่อมไม่ล่วงพ้นสังสารวัฏที่มีสภาวะอย่างนี้และสภาวะอย่างอื่น

บัณฑิตรู้โทษในการเสพกามทั้งหลายนี้แล้ว

ควรละเว้นกามทั้งที่เป็นของทิพย์และของมนุษย์ทั้งหมด

๑ หมายถึงมนุษย์ และเทวดาตั้งแต่ชั้นจาตุมหาราชิกา จนถึงชั้นดุสิต (ขุ.อิติ.อ. ๙๕/๓๔๐)
๒ หมายถึงเทวดาชั้นนิมมานรดี (ขุ.อิติ.อ. ๙๕/๓๔๐)
๓ หมายถึงเทวดาชั้นปรนิมมิตวสวัตดี (ขุ.อิติ.อ. ๙๕/๓๔๑)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka