พระไตรปิฏก

[๕๗๙] ภิกษุ ๓๐๐ รูปนี้ ยืนประนมมือกราบทูลว่า

ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงแกล้วกล้า

ขอพระองค์โปรดเหยียดพระยุคลบาทออกมาเถิด

ขอเชิญท่านผู้ประเสริฐทั้งหลาย

ถวายอภิวาทพระยุคลบาทของพระศาสดาเถิด







(พระผู้มีพระภาคได้ตรัสพระสูตรนี้แก่อุบาสกคนหนึ่งผู้โศกเศร้าเพราะบุตรตาย ด้วยพระคาถาดังนี้)

{๓๘๐} [๕๘๐] ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายในโลกนี้

ไม่มีนิมิต ๑ ใคร ๆ รู้ไม่ได้ ทั้งลำบาก

สั้นนิดเดียว และประกอบด้วยทุกข์

[๕๘๑] วิธีที่สัตว์ผู้เกิดมาแล้วจะไม่ตายย่อมไม่มี

แม้จะอยู่ไปจนถึงชรา ก็จะต้องถึงแก่ความตาย

เพราะสัตว์ทั้งหลายมีความตายอย่างนี้เป็นธรรมดา

[๕๘๒] สัตว์ที่เกิดมาแล้ว มีภัยจากความตายเป็นนิตย์

เหมือนผลไม้สุกแล้วมีภัยจากการหล่นไปในเวลาเช้า ฉะนั้น

[๕๘๓] ภาชนะดินที่ช่างหม้อทำไว้ทั้งหมด

มีความแตกเป็นที่สุด ฉันใด

ชีวิตของสัตว์ทั้งหลาย ก็เป็นฉันนั้น

๑ ไม่มีนิมิต หมายถึงไม่มีกิริยาอาการบ่งบอกว่าจะตาย (ขุ.สุ.อ. ๒/๕๘๐/๒๘๔)