Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 649

<< | หน้าที่ 649 | >>
[๖๒๒] ในหมู่มนุษย์ ใครก็ตามอาศัยการลักทรัพย์ผู้อื่นเลี้ยงชีพ

วาเสฏฐะ เธอจงรู้อย่างนี้ว่า

ผู้นั้นเรียกว่า โจร ไม่เรียกว่า พราหมณ์

[๖๒๓] ในหมู่มนุษย์ ใครก็ตามอาศัยลูกศรและศัสตราเลี้ยงชีพ

วาเสฏฐะ เธอจงรู้อย่างนี้ว่า

ผู้นั้นเรียกว่า ทหารอาชีพ ไม่เรียกว่า พราหมณ์

[๖๒๔] ในหมู่มนุษย์ ใครก็ตามเลี้ยงชีพด้วยการเป็นปุโรหิต

วาเสฏฐะ เธอจงรู้อย่างนี้ว่า

ผู้นั้นเรียกว่า ผู้เป็นที่เคารพบูชา ไม่เรียกว่า พราหมณ์

[๖๒๕] ในหมู่มนุษย์ ใครก็ตามปกครองท้องถิ่นและแว่นแคว้น

วาเสฏฐะ เธอจงรู้อย่างนี้ว่า

ผู้นั้นเรียกว่า พระราชา ไม่เรียกว่า พราหมณ์

[๖๒๖] ผู้ถือกำเนิดจากมารดา (ที่เป็นพราหมณ์)

เราไม่เรียกว่า พราหมณ์

เขาเป็นเพียงผู้ชื่อว่า โภวาที เท่านั้น

เขายังมีกิเลสเครื่องกังวล

แต่เราเรียกผู้ที่ไม่มีกิเลสเครื่องกังวล

ไม่ถือมั่นเท่านั้นว่า พราหมณ์

[๖๒๗] ผู้ตัดสังโยชน์ได้หมดสิ้น ไม่สะดุ้ง

ผู้ล่วงพ้นกิเลสเครื่องข้องได้ ผู้ปราศจากโยคะ

เราเรียกว่า พราหมณ์

[๖๒๘] ผู้ตัดชะเนาะ เชือกหนัง และเงื่อน

พร้อมทั้งสายรัดได้ ถอดลิ่มสลัก เป็นผู้ตรัสรู้แล้ว

เราเรียกว่า พราหมณ์

๑ ดูธรรมบทข้อ ๓๙๖-๔๒๓ หน้า ๑๕๘ ในเล่มนี้

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka