Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 268

<< | หน้าที่ 268 | >>
(พวกพ่อค้าตอบว่า)

[๖๑๖] พ่อกุมาร สมบัติของมนุษย์ที่ผ่านมาทั้งหมด

ซึ่งอัศจรรย์กว่าวิมานของท่านแม้นี้

พวกข้าพเจ้าไม่เคยได้เห็นหรือได้ยิน

วิมานของท่านซึ่งมีรัศมีไม่เลว

พวกข้าพเจ้าแลดูแล้วไม่อิ่มเลย

[๖๑๗] ที่วิมานของท่านมีสระโบกขรณี ลอยอยู่ในอากาศ

มีสวนดอกไม้มากมาย มีบัวขาวมาก

มีหมู่ไม้ผลิดอกออกผลเป็นนิตย์

โชยกลิ่นหอมตลบอบอวล

[๖๑๘] เสาวิมานเหล่านี้เป็นเสาแก้วไพฑูรย์ สูงร้อยศอก

ประดับด้วยแก้วผลึก แก้วประพาฬ แก้วลาย และทับทิม

มีรัศมีโชติช่วง

[๖๑๙] วิมานของท่านนี้มีเสา ๑,๐๐๐ ต้น

ภายในประกอบด้วยแก้ว

ภายนอกล้อมรอบด้วยไพทีทองคำ

และมุงบังอย่างดีด้วยแผ่นทองคำ

มีอานุภาพหาที่เปรียบมิได้

งามอยู่บนเสาเหล่านั้น

[๖๒๐] วิมานของท่านนี้สว่างไสวด้วยทองชมพูนุชชั้นเยี่ยม

ทุกส่วนของวิมานเกลี้ยงเกลาดี

ประกอบด้วยบันไดและพื้นน่าพอใจ มั่นคง

งดงาม มีส่วนประกอบกลมกลืน

ชวนพิศอย่างยิ่ง น่าชอบใจ

๑ เวทีที่ทำด้วยทอง เพื่อใช้ประโยชน์ในการฟ้อนรำขับร้อง หรือบางแห่งใช้ตั้งเครื่องบูชา

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka