Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 349

<< | หน้าที่ 349 | >>
๓. วัลลิยเถรคาถา


ภาษิตของพระวัลลิยเถระ


(พระวัลลิยเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๒๖๐} [๑๒๕] ลิงเข้าไปในกระท่อมมี ๕ ประตู

พยายามเวียนเข้าออกทางประตูเนือง ๆ

[๑๒๖] จงหยุดนิ่ง อย่าวิ่งไปนะเจ้าลิง

เพราะเจ้าอาศัยเรือนคืออัตภาพไม่ได้ เหมือนดังกาลก่อน

เจ้าถูกเราข่มไว้ด้วยปัญญาแล้ว จักไปไกลไม่ได้เลย

๔. คังคาตีริยเถรคาถา


ภาษิตของพระคังคาตีริยเถระ


(พระคังคาตีริยเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๒๖๑} [๑๒๗] เราสร้างกระท่อมด้วยใบตาล ๓ ใบ อยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำคงคา

บาตรของเราเหมือนหม้อสำหรับตักน้ำนมรดศพ

และจีวรของเราเป็นผ้าบังสุกุล

[๑๒๘] ในระหว่าง ๒ พรรษา เราพูดเพียงคำเดียว

ระหว่างพรรษาที่ ๓ เราทำลายกองความมืดได้แล้ว

๕. อชินเถรคาถา


ภาษิตของพระอชินเถระ


(พระอชินเถระเมื่อจะให้ภิกษุทั้งหลายสังเวช จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๒๖๒} [๑๒๙] ถึงแม้ว่าบุคคลจะมีวิชชา ๓ ละมัจจุราชได้ ไม่มีอาสวะ

คนพาลทั้งหลายที่ไม่มีความรู้ย่อมดูหมิ่นบุคคลนั้นว่า

เป็นผู้ไม่มีชื่อเสียง

๑ ทำลายอวิชชาได้ด้วยอริยมรรค (ขุ.เถ.อ. ๑/๑๒๘/๓๘๕)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka