พระไตรปิฏก

(พระโสมมิตตเถระเมื่อจะคุกคามพระวิมลเถระด้วยโอวาท จึงได้กล่าว ๒ คาถา ไว้ดังนี้ว่า)

{๒๗๑} [๑๔๗] บุคคลเกาะท่อนไม้เล็ก ๆ ย่อมจมลงในมหาสมุทร ฉันใด

บุคคลแม้มีความเป็นอยู่ดี อาศัยคนเกียจคร้าน

ก็จมลงในสังสารวัฏได้ ฉันนั้น

เพราะฉะนั้น บุคคลพึงเว้นคนเกียจคร้านมีความเพียรย่อหย่อนเสีย

[๑๔๘] บุคคลพึงอยู่ร่วมกับเหล่าบัณฑิตผู้สงัด เป็นอริยะ

ผู้มีใจเด็ดเดี่ยว เข้าฌานอยู่ ปรารภความเพียรเป็นนิตย์





(พระสัพพมิตตเถระได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๒๗๒} [๑๔๙] คนเกี่ยวข้องกับคน คนยินดีกับคน

คนถูกคนเบียดเบียน และคนเบียดเบียนคน

[๑๕๐] จะต้องการอะไรด้วยคนสำหรับเขา หรือสิ่งที่คนให้เกิด

จงละคนที่เบียดเบียนคนเป็นอันมากไปเสีย





(พระมหากาลเถระเมื่อจะกล่าวสอนตน จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๒๗๓} [๑๕๑] นางกาฬีมีร่างกายใหญ่ ดำเหมือนกา หักขาซ้าย ขาขวา

แขนซ้าย แขนขวา และทุบศีรษะซากศพ

ดังทุบหม้อนมเปรี้ยว นั่งจัดให้เรียบร้อยอยู่