พระไตรปิฏก

[๓๙๗] ร่างกายกลางวัน กลางคืน ก็เหมือนกัน

กลางคืน กลางวัน ก็เหมือนกัน

ในกาลก่อนกับภายหลัง ก็เหมือนกัน

ภายหลัง กับกาลก่อนก็เหมือนกัน

[๓๙๘] อิสรชนผู้เพียบพร้อมด้วยกามสุข

ที่เขาบำเรอด้วยดนตรีเครื่องห้า ย่อมไม่ยินดีเช่นนั้น

เหมือนกับเราผู้มีจิตแน่วแน่

พิจารณาเห็นธรรมแจ่มแจ้งโดยชอบ





(พระมาลุงกยบุตรเถระแสดงธรรมด้วย ๖ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๓๕๑} [๓๙๙] ตัณหา ย่อมเจริญแก่มนุษย์ ผู้ประพฤติประมาท

เหมือนเถาย่านทรายเจริญอยู่ในป่า

เขาย่อมเร่ร่อนไปมา

เหมือนวานรที่ต้องการผลไม้ เที่ยวเร่ร่อนไปในป่า

[๔๐๐] ตัณหาที่เลวทรามซ่านไปในโลกนี้

ย่อมครอบงำบุคคลใดไว้ได้

ความโศกย่อมเจริญแก่บุคคลนั้น

เหมือนหญ้าคมบางที่ถูกฝนตกรดแล้วเจริญงอกงามขึ้น

[๔๐๑] ส่วนบุคคลใด ครอบงำตัณหาที่เลวทรามนั้น

ซึ่งล่วงได้ยาก ในโลกไว้ได้

ความโศกย่อมตกไปจากบุคคลนั้น

เหมือนหยาดน้ำกลิ้งตกไปจากใบบัว