พระไตรปิฏก

[๖๐๒] ในเสนาสนะที่สงัดคือป่า ซอกเขา และถ้ำ

ที่สัตว์ร้ายอาศัยอยู่ อาตมาเคยอยู่มาแล้ว

[๖๐๓] อาตมาไม่เคยดำริถึงสิ่งที่ไม่ดี ประกอบด้วยโทษเลยว่า

ขอสัตว์เหล่านี้จงถูกเบียดเบียน จงถูกฆ่า จงประสบทุกข์

[๖๐๔] อาตมาได้ปรนนิบัติพระศาสดา

ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

ปลงภาระที่หนักเสียได้

ถอนตัณหาที่นำไปสู่ภพได้ขาดแล้ว

[๖๐๕] อาตมาออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิตเพื่อประโยชน์ใด

ประโยชน์นั้นอันเป็นที่สิ้นไปแห่งสังโยชน์ทั้งปวง

อาตมาก็ได้บรรลุแล้ว

[๖๐๖] อาตมาไม่อยากตาย

ไม่อยากเป็นอยู่

แต่อาตมารอคอยเวลาอยู่

เหมือนลูกจ้างทำการงานคอยค่าจ้าง

[๖๐๗] อาตมาไม่อยากตาย

ไม่อยากเป็นอยู่

แต่อาตมามีสติสัมปชัญญะอยู่เฉพาะหน้า

คอยเวลาอันควร





รวมพระสังกิจจเถระผู้ทำกิจเสร็จแล้ว

ไม่มีอาสวะรูปเดียวเท่านั้น

และในเอกาทสกนิบาต มี ๑๑ คาถา ฉะนี้แล