พระไตรปิฏก

(พระสีสูปจาลาเถรีเมื่อจะกล่าวภาษิตที่มารกล่าวแก่ตนจึงได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

{๔๖๒} [๑๙๖] ภิกษุณี ผู้มีศีลสมบูรณ์ สำรวมอินทรีย์ดีแล้ว

บรรลุบทอันสงบที่ใครทำให้เสียหายมิได้ มีสภาวะชื่นใจ

(มารถามว่า)

[๑๙๗] แม่นางจงตั้งจิตปรารถนาไว้ในหมู่เทพชั้นดาวดึงส์

ชั้นยามา ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดี และชั้นปรนิมมิตวสวัตดี

ที่แม่นางเคยอยู่มาแล้วแต่ก่อนเถิด

(พระสีสูปจาลาเถรีตอบว่า)

[๑๙๘] เทวดาชั้นดาวดึงส์ ชั้นยามา ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดี

และชั้นปรนิมมิตวสวัตดี

[๑๙๙] พากันไปจากภพสู่ภพตลอดกาล ติดอยู่ในกายตน

ล่วงกายของตนไปไม่ได้ ก็แล่นไปหาชาติและมรณะ

[๒๐๐] โลกทั้งปวงถูกไฟไหม้ ลุกโพลงโชติช่วง หวั่นไหวแล้ว

[๒๐๑] พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมที่ไม่หวั่นไหว ชั่งไม่ได้

ปุถุชนเสพไม่ได้ โปรดเรา ใจของเรายินดีนักในธรรมนั้น

[๒๐๒] เราฟังคำสอนของพระองค์แล้ว ยินดีอยู่ในคำสอน

ได้บรรลุวิชชา ๓ ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

[๒๐๓] กำจัดความเพลิดเพลินในกามทั้งปวง

ทำลายกองแห่งความมืดได้แล้ว มารผู้ชั่วช้าเลวทราม

ท่านจงรู้อย่างนี้ว่า ท่านถูกเรากำจัดแล้ว