Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 287

เล่ม มมร. 54 หน้า 287 ข้อ 462
ผู้เสด็จอุบัติในตระกูลศากยะ. ในบทเหล่านั้น บทว่า อปราชิโต ได้แก่ ผู้อันมารไร ๆ มีกิเลสมารเป็นต้นให้พ่ายแพ้ไม่ได้แล้ว [คือชนะ] แท้จริง พระศาสดาทรงเป็นพระสัพพาภิภู ผู้ทรงครอบงำโลกพร้อมทั้งเทวโลกไว้ได้ โดยแท้จริง เพราะฉะนั้น จึงเป็นผู้อันใครให้แพ้มิได้. คำที่เหลือง่ายทั้งนั้น เพราะมีนัยอันกล่าวมาแล้ว. จบ อรรถกถาอุปจาลาเถรีคาถา จบ อรรถกถาสัตตกนิบาต อัฏฐกนิบาต ๑. สีสูปจาลาเถรีคาถา [๔๖๒] พระสีสูปจาลาเถรี กล่าวคาถาเป็นอุทานว่า ข้าพเจ้าเป็นภิกษุณี สมบูรณ์ด้วยศีล สำรวมดี แล้วในอินทรีย์ทั้งหลาย บรรลุสันตบทที่ใคร ๆ ทำให้ เสียหายมิได้ มีโอชารส. มารผู้มีบาปกล่าวว่า แม่นางจงตั้งจิตปรารถนาไว้ในหมู่เทพชั้น ดาว- ดึงส์ ชั้นยามา ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดี ชั้นปรนิม- มิตวสวัตดี ที่แม่นางเคยอยู่มาแล้วแต่ก่อนเถิด.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka