พระไตรปิฎก

โสฬสกนิบาต ๑. ปุณริกาเถรีคาถา [๔๖๖] พระปุณณิกาเถรีได้กล่าวคาถาเหล่านี้เป็นอุทานว่า ข้าพเจ้าถามพราหมณ์ว่า ข้าพเจ้าเป็นหญิงแบกหม้อน้ำ กลัวเจ้านายลงโทษ กลัววาจาและโทสะเจ้านายคุกคาม จึงลงตักน้ำเป็น ประจำ แม้แต่หน้าหนาว. ท่านพราหมณ์ ท่านกลัวอะไร จึงลงอาบน้ำทุก เมื่อ ท่านมีตัวสั่นเทา ประสบความหนาวเย็นอย่างหนัก พราหมณ์ตอบว่า ดูก่อนแม่ปุณณิกาผู้เจริญ เจ้ารู้ว่าเรากำลังทำกุศล- กรรม อันปิดเสียซึ่งบาปกรรม ยังจะสอบถามอยู่หรือ หนอ ผู้ใดไม่ว่าแก่หรือหนุ่ม ประกอบกรรมที่เป็นบาป แต่ผู้นั้น ก็จะหลุดพ้นจากบาปกรรมได้ เพราะการ อาบน้ำ. ข้าพเจ้ากล่าวว่า ใครหนอ ช่างไม่รู้ มาบอกแก่ท่าน ซึ่งก็ไม่รู้ว่า คนจะหลุดพ้นจากบาปกรรมได้ เพราะการอาบน้ำ พวกกบ เต่า งู จระเข้ และสัตว์อื่นใดที่สัญจรอยู่ ในน้ำ ทั้งหมด ก็คงจะพากันไปสวรรค์แน่แท้.