Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 32

<< | หน้าที่ 32 | >>
๗. มหาสุปินชาดก (๗๗)


ว่าด้วยมหาสุบิน


(พระเจ้าพรหมทัตตรัสเล่าพระสุบินให้ดาบสโพธิสัตว์ฟังตามที่ได้ทรงสุบินว่า)

{๗๗} [๗๗] พญาโคอุสภะ หมู่ไม้ แม่โค โคผู้

ม้า ถาดทองคำ สุนัขจิ้งจอก หม้อน้ำ

สระโบกขรณี ข้าวไม่สุก แก่นจันทน์

น้ำเต้าจมน้ำ หินลอยน้ำ กบกลืนกินงูเห่า

หงส์ทองทั้งหลายแวดล้อมกา

เสือเหลืองกลัวแพะ

ความฝันเป็นไปโดยวิปริต

แต่ความฝันนั้นยังไม่เป็นจริงในยุคนี้

มหาสุปินชาดกที่ ๗ จบ


๘. อิลลิสชาดก (๗๘)


ว่าด้วยอิลลีสเศรษฐี


(ช่างตัดผมโพธิสัตว์ถูกพระราชาตรัสสั่งให้หาอิลลีสเศรษฐี เมื่อไม่สามารถจะ

นำอิลลีสเศรษฐีมาได้ จึงกราบทูลว่า)

{๗๘} [๗๘] คนทั้ง ๒ เป็นคนกระจอก เป็นคนง่อยเปลี้ย

เป็นคนตาเหล่ มีปมงอกที่ศีรษะ

ข้าพระพุทธเจ้าไม่รู้จักว่า คนไหนคืออิลลีสเศรษฐี

อิลลิสชาดกที่ ๘ จบ


๙. ขรัสสรชาดก (๗๙)


ว่าด้วยเสียงดังอึกทึกครึกโครม


(พระโพธิสัตว์กล่าวคาถานี้ตำหนิกำนันผู้ร่วมมือกับพวกโจรปล้นชาวบ้านว่า)


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka