Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 43

<< | หน้าที่ 43 | >>
{๑๐๓} [๑๐๓] บัณฑิตไม่ควรอยู่ในสถานที่ที่คนคู่เวรกันอยู่

เพราะบุคคลเมื่ออยู่ในระหว่างคนเป็นคู่เวรกัน

คืนหนึ่งหรือสองคืนก็ตามย่อมอยู่เป็นทุกข์

เวริชาดกที่ ๓ จบ


๔. มิตตวินทชาดก (๑๐๔)


ว่าด้วยนายมิตตวินทะตกนรกเพราะความโลภ


(พระโพธิสัตว์เห็นนายมิตตวินทะตกนรก จึงกล่าวพระคาถานี้ว่า)

{๑๐๔} [๑๐๔] ท่านเมื่อมีความปรารถนามากเกินไป

ได้ครอบครองนารี ๔ นาง ไม่พอใจนางทั้ง ๔

ได้ครอบครองนารี ๘ นาง ไม่พอใจนางทั้ง ๘

ได้ครอบครองนารี ๑๖ นาง ไม่พอใจนางทั้ง ๑๖

ได้ครอบครองนารี ๓๒ นาง ไม่พอใจนางทั้ง ๓๒

จึงได้ประสบจักร

จักรจึงพัดผันอยู่ที่ศีรษะของท่าน

ผู้ถูกความปรารถนามากเกินไปขจัดแล้ว

มิตตวินทชาดกที่ ๔ จบ


๕. ทุพพลกัฏฐชาดก (๑๐๕)


ว่าด้วยช้างกลัวต้นไม้แห้ง


(รุกขเทวดาโพธิสัตว์เห็นช้างกลัวตายได้ยินเสียงลมพัดใบไม้แห้งก็วิ่งหนี จึง กล่าวว่า)

{๑๐๕} [๑๐๕] ลมพัดต้นไม้แห้งที่ผุกร่อนในป่าให้หักลงเป็นจำนวนมาก

นี่ช้าง ถ้าเธอยังมัวแต่กลัวต้นไม้แห้งนั้น

ก็จักซูบผอมเป็นแน่

ทุพพลกัฏฐชาดกที่ ๕ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka