พระไตรปิฏก

{๑๖๒} [๑๒] ภิกษุผู้ถึงพร้อมด้วยนิสัย ๑ ปรารภความเพียร

เจริญกุศลธรรมเพื่อบรรลุนิพพานอันเป็นแดนเกษมจากโยคะ

พึงบรรลุธรรมอันเป็นที่สิ้นไปแห่งสังโยชน์ทั้งปวงโดยลำดับ ฉันนั้น







(สุนัขจิ้งจอกฟังคำของนางสุนัขจิ้งจอกแล้วจึงเข้าไปหาราชสีห์โพธิสัตว์ บอกเหตุ ที่ภรรยาและบุตรของราชสีห์รบกวนแล้วว่า)

{๑๖๓} [๑๓] ผู้มีอำนาจย่อมขับไล่ผู้น้อยตามความพอใจของตน

นี้เป็นธรรมดาของผู้มีกำลัง

นางมฤคีผู้มีเขี้ยวแหลมคมบันลือสีหนาท

คุกคามบุตรและภรรยาของข้าพเจ้า

ขอท่านจงทราบอย่างนี้

ที่พึ่งของพวกเรามีภัยเกิดขึ้นแล้ว

(ราชสีห์โพธิสัตว์กล่าวเตือนนางราชสีห์ว่า)

{๑๖๔} [๑๔] ถึงแม้ว่ามิตรจะมีกำลังด้อยกว่า

แต่ดำรงอยู่ในมิตรธรรม

เขาชื่อว่าเป็นญาติ เป็นเผ่าพันธุ์

เป็นมิตร และเป็นเพื่อนของเรา

นี่นางผู้มีเขี้ยวแหลมคม

เจ้าอย่าได้ดูหมิ่นสุนัขจิ้งจอกผู้ให้ชีวิตแก่เราอีกเลย



๑ คำว่า ถึงพร้อมด้วยนิสัย หมายถึงการได้พระพุทธเจ้า สาวกของพระพุทธเจ้า หรือพระปัจเจกพุทธเจ้า เป็นที่อาศัย (ขุ.ชา.อ. ๓/๑๒/๒๒)