Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 83

<< | หน้าที่ 83 | >>
(อำมาตย์โพธิสัตว์กราบทูลแจ้งเหตุของมะม่วงนั้นว่า)

{๒๒๒} [๗๒] ข้าแต่พระเจ้าทธิวาหนะ

มะม่วงของพระองค์มีต้นสะเดาล้อมรอบ

รากกับรากเกี่ยวพันกัน กิ่งกับกิ่งประสานกัน

เพราะการเกี่ยวข้องกับต้นไม้ที่มีรสขมไม่น่าพอใจนั้น

มะม่วงต้นนี้จึงกลายเป็นไม้ที่มีรสขมไป

ทธิวาหนชาดกที่ ๖ จบ


๗. จตุมัฏฐชาดก (๑๘๗)


ว่าด้วยสุนัขจิ้งจอกมีเหตุชั่วช้า ๔ ประการ


(รุกขเทวดาโพธิสัตว์สนทนากับพญาหงส์ว่า)

{๒๒๓} [๗๓] ท่านทั้ง ๒ พากันขึ้นไปยังค่าคบไม้

อยู่ในที่ลับแล้วปรึกษากันบนต้นไม้สูง

เชิญท่านลงมาปรึกษากันข้างล่างเถิด

พญาเนื้อจะได้ฟังบ้าง

(ในเวลาที่ลูกหงส์ ๒ ตัวรังเกียจสุนัขจิ้งจอกแล้วพากันบินกลับไป พระโพธิสัตว์ จึงกล่าวว่า)

{๒๒๔} [๗๔] ครุฑกับครุฑพึงปรึกษากัน

เทวดากับเทวดาพึงปรึกษากัน

เรื่องนั้นจะมีประโยชน์อะไรแก่สุนัขจิ้งจอกชั่วช้า ๔ ประการ

นี่สุนัขจิ้งจอกชั่วช้า เจ้าจงเข้าโพรงไปเถิด

จตุมัฏฐชาดกที่ ๗ จบ


๑ คำว่า ชั่วช้า ๔ ประการ ได้แก่ (๑) รูปไม่งาม (๒) ชาติกำเนิดต่ำ (๓) เสียงไม่ไพเราะ (๔) ด้อยคุณธรรม (ขุ.ชา.อ. ๓/๗๔/๑๐๗)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka