พระไตรปิฏก

(พญาวานรโพธิสัตว์ได้กล่าวกับจระเข้ว่า)

{๒๖๕} [๑๑๕] อย่าเลยสำหรับมะม่วง ผลหว้า

และผลขนุนที่ท่านเห็นที่สมุทรฝั่งโน้น

ผลมะเดื่อของเราประเสริฐกว่า

{๒๖๖} [๑๑๖] ร่างกายของท่านใหญ่โตเสียเปล่า

แต่ปัญญาไม่สมกับร่างกายเลย

นี่จระเข้ เจ้าถูกเราลวงแล้ว

บัดนี้เจ้าจงไปตามสบายเถิด







(ไก่ต้องการจะให้นายพรานละอายใจ จึงพูดเป็นภาษามนุษย์ว่า)

{๒๖๗} [๑๑๗] ต้นหูกวาง ต้นสมอพิเภกในป่า

ข้าพเจ้าได้เห็นแล้ว

ต้นไม้เหล่านั้นไม่สามารถจะเคลื่อนที่ได้เหมือนกับท่าน

(นายพรานกล่าวว่า)

{๒๖๘} [๑๑๘] ไก่ตัวนี้คือไก่ตัวเก่าที่แหกกรงหนีมา

เป็นไก่ที่ฉลาด หลบหนีจากบ่วงหางสัตว์มาได้

และยังขันเยาะเย้ยเสียอีก