พระไตรปิฏก

(นกหัวขวานกันทคลกะตกลงที่พื้นดินแล้ว กล่าวกับนกหัวขวานขทิรวนิยโพธิสัตว์ว่า)

{๒๖๙} [๑๑๙] ท่านขทิรวนิยะผู้เจริญ ต้นไม้ต้นนี้

มีใบเกลี้ยง มีหนาม ชื่อต้นอะไร

กระหม่อมของข้าพเจ้าแตก

เพราะการเจาะต้นไม้นี้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น

(นกหัวขวานขทิรวนิยโพธิสัตว์ฟังคำรำพันของนกหัวขวานกันทคลกะแล้ว จึง กล่าวว่า)

{๒๗๐} [๑๒๐] นกหัวขวานตัวนี้ชื่อกันทคลกะ เมื่อจะเจาะหมู่ไม้ในป่า

ได้บินท่องเที่ยวไปในหมู่ไม้แห้งที่ไม่มีแก่น

ต่อมาภายหลัง ได้มาพบไม้ตะเคียนซึ่งมีแก่นโดยธรรมชาติ

ได้ทำลายกระหม่อมที่ต้นตะเคียนนั้นแล้ว







๑. พันธนาคารชาดก ๒. เกฬิสีลชาดก

๓. ขันธชาดก ๔. วีรกชาดก

๕. คังเคยยชาดก ๖. กุรุงคมิคชาดก

๗. อัสสกชาดก ๘. สุงสุมารชาดก

๙. กุกกุฏชาดก ๑๐. กันทคลกชาดก