พระไตรปิฏก

(อาทาสมุขกุมารโพธิสัตว์เห็นกิริยาของพวกลิงแล้ว จึงได้กล่าวกับอำมาตย์ คามณิจันทพราหมณ์ว่า)

{๓๗๐} [๑๙] สัตว์นี้ไม่ฉลาด(ที่จะกะหรือสร้าง)บ้านเรือน

เป็นสัตว์มีปกติหลุกหลิกหน้าย่น

มักทำลายสิ่งที่เขาทำไว้แล้วสร้างไว้แล้ว

สัตว์ตระกูลนี้มีธรรมชาติอย่างนี้

{๓๗๑} [๒๐] ขนอย่างนี้มิใช่ขนของผู้มีจิตประกอบด้วยปัญญา

ลิงนี้เป็นสัตว์ที่ไม่น่าไว้วางใจ

พระเจ้าชนสันธะผู้เป็นพระชนกของข้าพเจ้า

ได้ตรัสสอนไว้อย่างนี้ว่า

ธรรมดาลิงไม่รู้เหตุที่ควรหรือไม่ควรอะไรเลย

{๓๗๒} [๒๑] สัตว์เช่นนั้นจะเลี้ยงดูมารดา บิดา พี่ชาย น้องชาย

หรือพี่สาว น้องสาวของตนไม่ได้เลย

พระเจ้าทศรถผู้เป็นพระชนกของข้าพเจ้าได้ตรัสสอนไว้อย่างนี้







(พระศาสดาครั้นทรงแสดงพระธรรมเทศนาแล้ว จึงได้ตรัสว่า)

{๓๗๓} [๒๒] ดวงจันทร์และดวงอาทิตย์โคจรรอบภูเขาสิเนรุ

ส่องแสงสว่างไสวไปทั่วทิศมีกำหนดประมาณเท่าไร

สัตว์ทั้งหลายที่อาศัยแผ่นดินอยู่ในที่มีกำหนดประมาณเท่านั้น

ล้วนเป็นทาสของพระเจ้ามันธาตุหมดทั้งนั้น