พระไตรปิฏก

{๓๗๔} [๒๓] ขึ้นชื่อว่าความอิ่มในกามทั้งหลายไม่มีแม้ด้วยฝนกหาปณะ

กามทั้งหลายมีความยินดีน้อยแต่มีทุกข์มาก

บัณฑิตรู้ชัดแล้วอย่างนี้

{๓๗๕} [๒๔] สาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ไม่ยินดีในกามทั้งหลายแม้ที่เป็นทิพย์

แต่ยินดีในความสิ้นตัณหา







(อุปราชเข้าไปเฝ้าพระราชาถวายบังคมแล้ว กราบทูลว่า)

{๓๗๖} [๒๕] กรรมอะไร ๆ ที่สำเร็จด้วยวิชาของดาบสนี้ไม่มีเลย

อนึ่ง ดาบสนี้เป็นพระญาติ เป็นพระสหายของพระองค์ก็หามิได้

เมื่อเป็นเช่นนั้น เพราะเหตุไร

ติรีฏวัจฉดาบสผู้มีปกติถือไม้ ๓ ท่อน ๑ เที่ยวไป

จึงบริโภคโภชนะมีรสเลิศเล่า

(พระราชาทรงสรรเสริญคุณของติรีฏวัจฉดาบสโพธิสัตว์ว่า)

{๓๗๗} [๒๖] เมื่อพ่อแพ้ในการรบ

ตกอยู่ในอันตรายแต่ผู้เดียว

ดาบสนั้นได้ทำการอนุเคราะห์ ยื่นมือช่วยเหลือ

พ่อผู้ตกยากอยู่ในป่าใหญ่อันทารุณ

เพราะการช่วยเหลือนั้น

พ่อผู้กำลังเผชิญทุกข์อยู่ก็ขึ้นจากบ่อน้ำได้

๑ ไม้ ๓ ท่อน ในที่นี้หมายถึงไม้ที่จะนำไปทำขาตั้งหม้อน้ำหรือคนโทน้ำ (ขุ.ชา.อ. ๔/๒๕/๔๘)