พระไตรปิฏก

(กากล่าวว่า)

{๔๒๕} [๗๔] ท่านรู้จักเราดีมิใช่หรือ พิราบเพื่อนรัก

ผู้มีข้าวฟ่างและลูกเดือยเป็นอาหาร

เราไม่เชื่อฟังคำของท่าน ท่านจงมาดูเถิด

เรากลายเป็นกาขนเกรียนไปแล้ว

(พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๔๒๖} [๗๕] เพื่อนเอ๋ย เจ้าจักประสบความชั่วร้ายเช่นนี้อีก

เพราะปกติของเจ้าเป็นเช่นนั้น

อาหารของมนุษย์เป็นของที่นกไม่ควรกิน







(พราหมณ์ทั้งหลายสรรเสริญคุณของพระอุปราชโพธิสัตว์ว่า)

{๔๒๗} [๗๖] ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นใหญ่กว่าเหล่าชน

ข้าพระองค์ทั้งหลายได้ทราบศรัทธาและศีลของพระองค์แล้ว

จะขอรับพระราชทานแลกเปลี่ยนทองคำกับพญาช้างอัญชนวรรณ

นำไปไว้ในแคว้นกาลิงคะ พระเจ้าข้า

(พระอุปราชโพธิสัตว์ตอบว่า)

{๔๒๘} [๗๗] สัตว์ทั้งหมดนั้นที่พึงเลี้ยงด้วยข้าวก็ดี

ไม่พึงเลี้ยงด้วยข้าวก็ดี ในมนุษยโลกนี้ ตัวใดเจาะจงไปหา

เราไม่ควรปฏิเสธ นี้เป็นคำของบูรพาจารย์

{๔๒๙} [๗๘] พราหมณ์ทั้งหลาย เราจะให้พญาช้างนี้ที่สมควรแก่พระราชา

เหมาะที่พระราชาจะทรงใช้สอย มียศ ประดับตกแต่งอย่างสวยงาม

ปกคลุมกระพองด้วยข่ายทองคำแก่พวกท่านพร้อมทั้งนายควาญ

พวกท่านจงไปตามปรารถนาเถิด