พระไตรปิฏก

{๔๘๑} [๑๓๐] ใครนั่นมีเสียงหยดย้อยยอดเยี่ยม

กว่าสัตว์ที่มีเสียงไพเราะทั้งหลาย จับอยู่ที่กิ่งต้นหว้า

เจรจาด้วยสำเนียงอันน่าพอใจ คล้ายลูกนกยูง

(กาสรรเสริญตอบสุนัขจิ้งจอกว่า)

{๔๘๒} [๑๓๑] กุลบุตรรู้จักสรรเสริญกุลบุตรด้วยกัน

นี่ท่านผู้มีผิวพรรณเช่นกับลูกเสือโคร่ง

เชิญท่านบริโภคเถิดเพื่อน

เราจะให้ลูกหว้าสุกแก่ท่าน

(เทวดาโพธิสัตว์เห็นกากับสุนัขจิ้งจอกกล่าวยกย่องกันตามที่ไม่เป็นจริง จึง กล่าวว่า)

{๔๘๓} [๑๓๒] เราเห็นมานานแล้ว

คนที่มาประชุมกันพูดเท็จ สรรเสริญกันเอง

คือ กากินอาหารที่เขาคายแล้วและสุนัขจิ้งจอกกินซากศพ







(กาตัวหนึ่งต้องการจะลวงสุนัขจิ้งจอกกินเนื้อ จึงกล่าวว่า)

{๔๘๔} [๑๓๓] พญาเนื้อ ลำตัวของท่านเหมือนพญาโคอุสภะ

การเยื้องกรายของท่านดุจพญาราชสีห์

ข้าพเจ้าขอนอบน้อมท่าน ข้าพเจ้าจะได้อะไรบ้างเล่า

(สุนัขจิ้งจอกได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

{๔๘๕} [๑๓๔] กุลบุตรรู้จักสรรเสริญกุลบุตรด้วยกัน

นี่พ่อกาผู้มีสร้อยคองามเหมือนนกยูง

เชิญท่านลงจากต้นละหุ่งเถิด