Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 151

<< | หน้าที่ 151 | >>
(รุกขเทวดาโพธิสัตว์เห็นกิริยาของกากับสุนัขจิ้งจอก จึงกล่าวว่า)

{๔๘๖} [๑๓๕] บรรดามฤคชาติทั้งหลาย สุนัขจิ้งจอกเป็นสัตว์ที่เลวที่สุด

บรรดาปักษีทั้งหลาย กาเป็นสัตว์ที่เลวที่สุด

และบรรดารุกขชาติทั้งหลาย ต้นละหุ่งเป็นต้นไม้ที่เลวที่สุด

ที่สุด ๓ อย่าง มาประจวบกันเข้าแล้ว

อันตชาดกที่ ๕ จบ


๖. สมุททชาดก (๒๙๖)


ว่าด้วยสมุทร


(เทวดาโพธิสัตว์ประจำสมุทรเห็นกิริยาของกา จึงกล่าวว่า)

{๔๘๗} [๑๓๖] นี่ใครหนอ เที่ยวบินเวียนวนอยู่รอบทะเลน้ำเค็ม

คอยห้ามหมู่ปลาและหมู่มังกรอยู่

จึงเดือดร้อนอยู่ในเกลียวคลื่น

(กาน้ำได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

{๔๘๘} [๑๓๗] ข้าพเจ้าเป็นนกชื่ออนันตปายี

ปรากฏไปทั่วทุกทิศว่า เป็นผู้ไม่รู้จักอิ่ม

ต้องการจะดื่มสมุทรสาคร อันเป็นเจ้าแห่งแม่น้ำลำธาร

(เทวดาประจำสมุทรได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

{๔๘๙} [๑๓๘] ห้วงน้ำใหญ่นี้นั้นจะลดลงหรือเต็มอยู่ก็ตามที

ที่สุดของน้ำแห่งห้วงน้ำใหญ่นั้นที่บุคคลดื่มแล้ว

ใคร ๆ ก็รู้ไม่ได้

ได้ยินว่า สาครอันใคร ๆ ไม่อาจดื่มให้หมดสิ้นไปได้

สมุททชาดกที่ ๖ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka