Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 169

<< | หน้าที่ 169 | >>
๖. สสปัณฑิตชาดก (๓๑๖)


ว่าด้วยกระต่ายบัณฑิตโพธิสัตว์


(นากกล่าวกับท้าวสักกะผู้แปลงกายเป็นพราหมณ์มาขออาหารว่า)

{๕๖๒} [๖๑] ข้าพเจ้ามีปลาตะเพียนแดงอยู่ ๗ ตัว

ซึ่งพรานเบ็ดตกขึ้นมาได้จากน้ำวางไว้บนบก

พราหมณ์ ขอท่านจงบริโภคอาหารที่ข้าพเจ้ามีอยู่อย่างนี้

แล้วบำเพ็ญสมณธรรมอยู่ในป่าเถิด

(สุนัขจิ้งจอกกล่าวว่า)

{๕๖๓} [๖๒] ในเวลากลางคืน ข้าพเจ้าได้นำอาหารของคนเฝ้านาคนโน้นมา

คือ เนื้อย่าง ๒ ไม้ เหี้ย ๒ ตัว นมส้ม ๑ หม้อ

ท่านพราหมณ์ ขอท่านจงบริโภคอาหารที่ข้าพเจ้ามีอยู่นี้

แล้วบำเพ็ญสมณธรรมอยู่ในป่าเถิด

(ลิงกล่าวว่า)

{๕๖๔} [๖๓] มะม่วงสุก น้ำเย็น ร่มเงาที่เย็นน่ารื่นรมย์

ท่านพราหมณ์ ขอท่านจงบริโภคอาหารที่ข้าพเจ้ามีอยู่นี้

แล้วบำเพ็ญสมณธรรมอยู่ในป่าเถิด

(กระต่ายโพธิสัตว์ไม่มีอาหาร เมื่อจะสละชีวิตของตน จึงกล่าวว่า)

{๕๖๕} [๖๔] งา ถั่ว และข้าวสารของกระต่ายไม่มี

ขอท่านจงบริโภคข้าพเจ้าที่สุกด้วยไฟนี้

แล้วบำเพ็ญสมณธรรมอยู่ในป่าเถิด

สสปัณฑิตชาดกที่ ๖ จบ


๗. มตโรทนชาดก (๓๑๗)


ว่าด้วยการร้องไห้ถึงคนที่ตายแล้ว


(เศรษฐีโพธิสัตว์กล่าวกับพวกลิงว่า)


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka