พระไตรปิฏก

{๖๙๖} [๑๙๕] นายสารถี เจ้าเห็นการนอนตายของสัตว์ทั้ง ๒ ตัวนี้ไหม

ผู้ใดเชื่อถือถ้อยคำของผู้ส่อเสียด มุ่งทำลายมิตรไมตรี

ผู้นั้นจะต้องนอนตายอย่างนี้

{๖๙๗} [๑๙๖] นายสารถี ชนเหล่าใดไม่เชื่อถ้อยคำของผู้มุ่งทำลายมิตรไมตรี

ชนเหล่านั้นย่อมประสบความสุข เหมือนคนไปสวรรค์







(พระราชาตรัสบอกปัญหาที่เทวดาถามแก่พระโพธิสัตว์มโหสธบัณฑิตว่า)

{๖๙๘} [๑๙๗] บุคคลใช้มือทั้ง ๒ เท้าทั้ง ๒ ทุบตีและตบปากผู้อื่น

ข้าแต่มหาราช เขากลับเป็นที่รักเพราะเหตุแห่งการทุบตีนั้น

พระองค์ทรงเห็นว่าเป็นใคร

(พระราชาตรัสบอกปัญหาข้อที่ ๒ ตามที่เทวดาถามว่า)

{๖๙๙} [๑๙๘] บุคคลด่าผู้อื่นตามใจชอบ

แต่ปรารถนาการกลับมาของเขา

ข้าแต่มหาราช เขากลับเป็นที่รักเพราะเหตุแห่งการด่านั้น

พระองค์ทรงเห็นว่าเป็นใคร

(พระราชาตรัสบอกปัญหาข้อที่ ๓ ตามที่เทวดาถามว่า)

{๗๐๐} [๑๙๙] บุคคลกล่าวตู่กันด้วยถ้อยคำอันไม่เป็นจริง

พากันโจทกันด้วยถ้อยคำไม่จริง

ข้าแต่มหาราช เขากลับเป็นที่รักของกันและกัน

เพราะเหตุแห่งการกล่าวตู่และโจทกันนั้น

พระองค์ทรงเห็นว่าเป็นใคร