พระไตรปิฏก

{๗๗๑} [๗๘] ชนทั้งหลายบรรลุประโยชน์ที่ต้องการด้วยอุบายวิธีต่าง ๆ

คือ การข่มศัตรูและยกย่องมิตร

{๗๗๒} [๗๙] พระเจ้าแผ่นดินทั้งหลายทรงครอบครองแผ่นดิน

อันมีทรัพย์สมบัติอยู่ได้ก็ด้วยการได้หมู่อำมาตย์มีแม่ทัพเป็นประมุข

และด้วยการถวายคำแนะนำของหมู่อำมาตย์ราชวัลลภ









{๗๗๓} [๘๐] นี่เพื่อนผู้มีใบหน้างาม

เราเป็นนักเลงแพ้การพนันสะกา

เจ้าจงโยนมะม่วงสุกมาให้บ้าง

เราจะได้กินมะม่วงเพราะความพยายามของเจ้า

(ลิงได้ฟังดังนั้น จึงได้กล่าวว่า)

{๗๗๔} [๘๑] นี่เพื่อน ท่านสรรเสริญข้าพเจ้า

ผู้มีปกติหลุกหลิกด้วยคำไม่จริงเลย

ท่านได้ยินหรือได้เห็นลิงตัวไหนบ้างที่มีใบหน้างาม

{๗๗๕} [๘๒] นี่หมองู การที่ท่านเข้าไปยังร้านขายข้าวเปลือกเมาแล้ว

เฆี่ยนตีข้าพเจ้าผู้หิวโหย ยังฝังใจข้าพเจ้าอยู่จนทุกวันนี้

{๗๗๖} [๘๓] ข้าพเจ้าเมื่อระลึกถึงการนอนอันเป็นทุกข์นั้นอยู่

ถึงแม้ท่านจะให้ครองราชสมบัติ แล้วขอมะม่วงก็ไม่ยอมให้

เพราะข้าพเจ้าถูกท่านคุกคามอย่างน่ากลัวเช่นนั้น