พระไตรปิฏก

(พระโพธิสัตว์แสดงธรรมแก่บริษัทผู้ประชุมกันอยู่ว่า)

{๗๘๓} [๙๐] ผู้ใดลวงเราให้จับงูเห่าด้วยคำว่า นี่ลูกนกสาลิกา

ผู้นี้พร่ำสอนแต่สิ่งที่ชั่ว ถูกงูนั้นกัดตาย

{๗๘๔} [๙๑] นรชนใดต้องการจะฆ่าคนที่มิได้ทุบตีตน

และคนที่มิได้ใช้ให้ผู้อื่นทุบตีตน

นรชนนั้นย่อมถูกฆ่าให้นอนตายเหมือนชายคนนี้ที่ถูกงูกัดตาย

{๗๘๕} [๙๒] นรชนใดต้องการจะฆ่าคนที่มิได้ฆ่าตน

และคนที่มิได้ใช้ให้ผู้อื่นฆ่าตน

นรชนนั้นย่อมถูกฆ่าให้นอนตายเหมือนชายคนนี้ที่ถูกงูกัดตาย

{๗๘๖} [๙๓] คนซัดฝุ่นเต็มกำมือทวนลม

ฝุ่นนั้นย่อมกลับมากระทบเขานั่นเอง

เหมือนชายคนนี้ที่ถูกงูกัดตาย

{๗๘๗} [๙๔] ผู้ใดประทุษร้ายนรชนผู้ไม่ประทุษร้าย

ผู้บริสุทธิ์ ผู้ไม่มีความผิด

บาปย่อมกลับมาถึงคนผู้โง่เขลานั้นเองเหมือนผงธุลีที่คนซัดทวนลม







(พระราชาทรงเห็นเด็กเหล่านั้นไม่กลัวทั้งยังมีใจร่าเริง จึงตรัสถามว่า)

{๗๘๘} [๙๕] พวกเจ้าตกอยู่ในเงื้อมมือของศัตรู

ถูกจองจำด้วยขื่อคาที่ทำด้วยลำไม้ไผ่ ยังมีหน้าผ่องใส

เพราะเหตุไร พวกเจ้าจึงไม่เศร้าโศก