Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 230

<< | หน้าที่ 230 | >>
(ปุโรหิตได้กล่าวว่า)

{๘๔๒} [๑๓] พระเวททั้งหลายจะไร้ผลก็หาไม่

จรณธรรมพร้อมทั้งความสำรวมเท่านั้นเป็นสัจจะ

เพราะบุคคลบรรลุพระเวททั้งหลายแล้วย่อมได้เกียรติ

บุคคลผู้ฝึกตนดีแล้วด้วยจรณธรรมย่อมบรรลุความสงบ

เสตเกตุชาดกที่ ๒ จบ


๓. ทรีมุขชาดก (๓๗๘)


ว่าด้วยพระทรีมุขปัจเจกพุทธเจ้า


(พระปัจเจกพุทธเจ้าแสดงธรรมโปรดพระเจ้าพรหมทัตว่า)

{๘๔๓} [๑๔] กามทั้งหลายเสมือนเปือกตม เสมือนหล่ม

ก็ภัยนี้บัณฑิตทั้งหลายกล่าวว่า เป็นมูลเหตุแห่งภัย ๓ ประการ

กามทั้งหลายคือธุลีและควัน อาตมภาพก็ได้ประกาศไว้แล้ว

ขอถวายพระพร พระเจ้าพรหมทัต

ขอมหาบพิตรทรงละกามเหล่านี้ออกผนวชเถิด

(พระราชาครั้นทรงสดับดังนั้นแล้ว ตรัสบอกความที่พระองค์พัวพันด้วย กิเลสว่า)

{๘๔๔} [๑๕] ท่านพราหมณ์ โยมกำหนัดยินดี

และหมกมุ่นอยู่ในกามทั้งหลาย

ประสงค์จะมีชีวิตอยู่อย่างนี้

จึงไม่อาจจะละกามอันน่าสะพรึงกลัวนั้นได้

แต่โยมจะทำบุญทั้งหลายให้มาก

๑ ความสงบ ในที่นี้หมายถึงนิพพาน (ขุ.ชา.อ. ๕/๑๓/๑๒)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka