พระไตรปิฏก

{๙๓๖} [๑๐๗] ส่วนนักปราชญ์ได้โภคะทั้งหลายแล้วย่อมสงเคราะห์พวกญาติ

เพราะการสงเคราะห์นั้นเขาย่อมได้รับเกียรติยศชื่อเสียง

เขาจากโลกนี้ไปแล้วก็บันเทิงในสวรรค์







(พระราชาทรงเจรจากับวิทยาธรว่า)

{๙๓๗} [๑๐๘] ท่านผู้มีรูปงามประนมมือนมัสการสมณะรูปทรามที่อยู่ข้างหน้า

สมณะนั้นประเสริฐกว่าท่านหรือเสมอท่าน

ขอท่านจงบอกชื่อของตนเองและชื่อของสมณะรูปนั้น

(ท้าวสักกโพธิสัตว์กราบทูลพระราชาว่า)

{๙๓๘} [๑๐๙] ข้าแต่มหาราช ทวยเทพทั้งหลายจะไม่เอ่ยชื่อ

และโคตรของวิสุทธิเทพผู้ดำเนินไป

แต่ข้าพระองค์จะบอกชื่อของตนแด่พระองค์

ข้าพระองค์คือท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพชั้นไตรทศ

(พระราชาตรัสถามถึงประโยชน์ในการนอบน้อมภิกษุว่า)

{๙๓๙} [๑๑๐] ผู้ใดเห็นภิกษุผู้สมบูรณ์ด้วยจรณะแล้ว

ให้ท่านอยู่ข้างหน้าประนมมือนมัสการอยู่

ข้าแต่เทวราช ข้าพระองค์ขอถามเนื้อความนั้นกับพระองค์

ผู้นั้นจากโลกนี้ไปแล้วจะได้ความสุขหรือ

(ท้าวสักกโพธิสัตว์ตรัสบอกว่า)

{๙๔๐} [๑๑๑] ผู้ใดเห็นภิกษุผู้สมบูรณ์ด้วยจรณะแล้ว

ให้ท่านอยู่ข้างหน้าประนมมือนมัสการอยู่

ผู้นั้นจะได้รับการสรรเสริญในปัจจุบัน

และหลังจากตายแล้วจะไปเกิดในสวรรค์