Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 272

<< | หน้าที่ 272 | >>
{๑๐๕๘} [๙๑] กำไลแก้วคู่หนึ่งที่นายช่างผู้ชาญฉลาดเจียรไนแล้ว

เป็นของเกลี้ยงเกลา ที่สตรีสวมใส่ย่อมไม่เกิดเสียงดัง

แต่เพราะสวมใส่วงที่ ๒ เข้าจึงได้มีเสียงดัง

อาตมาเห็นเช่นนั้นแล้วจึงเที่ยวภิกขาจาร

{๑๐๕๙} [๙๒] นกจำนวนมากพากันรุมจิกตีนกตัวหนึ่ง

ซึ่งกำลังคาบชิ้นเนื้อมาอยู่เพราะอาหารเป็นเหตุ

อาตมาได้เห็นเช่นนั้นแล้วจึงเที่ยวภิกขาจาร

{๑๐๖๐} [๙๓] อาตมาได้เห็นโคผู้มีหนอกกระเพื่อม

มีสีสันและมีกำลังอยู่ท่ามกลางฝูงโค

อาตมาได้เห็นมันขวิดโคผู้ตัวหนึ่งเพราะกามเป็นเหตุ

ครั้นเห็นเช่นนั้นแล้วจึงเที่ยวภิกขาจาร

(พระโพธิสัตว์กล่าวกับภรรยาว่า)

{๑๐๖๑} [๙๔] พระเจ้ากรัณฑกะ ราชาแห่งแคว้นกาลิงคะ

พระเจ้านัคคชิ ราชาแห่งแคว้นคันธาระ

พระเจ้านิมิราช ราชาแห่งแคว้นวิเทหะ

และพระเจ้าทุมมุขะ ราชาแห่งแคว้นปัญจาละ

ทรงละทิ้งแคว้นเหล่านั้นแล้ว

หมดความกังวล ทรงผนวชแล้ว

{๑๐๖๒} [๙๕] แม้พระราชาทุกพระองค์เสมอด้วยเทพเจ้า

เสด็จมาประชุมกัน ย่อมรุ่งเรืองเหมือนไฟที่ลุกโชน

นี่น้องหญิงผู้มีโชค ถึงพี่ก็จะเป็นเหมือนพระราชาเหล่านี้

จักละกามซึ่งมีประการต่าง ๆ แล้วเที่ยวไปผู้เดียว

๑ สวมใส่ย่อมไม่เกิดเสียงดัง หมายถึงสวมข้างละวง (ขุ.ชา.อ. ๕/๙๑/๑๗๗)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka