Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 273

<< | หน้าที่ 273 | >>
(ภรรยากล่าวว่า)

{๑๐๖๓} [๙๖] เวลานี้เท่านั้นเหมาะที่จะบวช เวลาอื่นไม่เหมาะ

ภายหลังคงจะไม่มีผู้ที่จะพร่ำสอนดิฉัน

ท่านผู้มีโชค ถึงดิฉันก็จักเที่ยวไปผู้เดียว

เหมือนสกุณีที่รอดพ้นจากมือคน

(พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๑๐๖๔} [๙๗] พวกเด็ก ๆ รู้จักของดิบ ของสุก ของเค็ม และของจืด

อาตมาเห็นเช่นนั้นแล้วจึงบวช

น้องหญิงจงเที่ยวภิกขาจารไปเถิด

อาตมาก็จะเที่ยวภิกขาจารไป

กุมภการชาดกที่ ๓ จบ


๔. ทัฬหธัมมชาดก (๔๐๙)


ว่าด้วยพระเจ้าทัฬหธรรม


(ช้างกล่าวกับพระโพธิสัตว์ว่า)

{๑๐๖๕} [๙๘] ถึงหากข้าพเจ้าจะขนลูกศรผูกติดที่อก

ไปเผชิญหน้ากับศัตรูในสนามรบ

ก็หาได้ทำให้พระเจ้าทัฬหธรรมโปรดปรานไม่

{๑๐๖๖} [๙๙] หน้าที่ทหารอันเกรียงไกรและการรับใช้สื่อสาร

ที่ข้าพเจ้าได้ปฏิบัติเป็นอย่างดีในสงคราม

พระราชามิได้ทรงทราบแน่

{๑๐๖๗} [๑๐๐] ข้าพเจ้านั้นคงจะต้องตายอย่างขาดพวกพ้อง

ไร้ที่พึ่งอาศัยแน่ จะเห็นได้

ดังที่พระราชทานข้าพเจ้าแก่นายช่างหม้อ

ให้ทำหน้าที่ขนอุจจาระ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka