Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 278

<< | หน้าที่ 278 | >>
{๑๐๙๐} [๑๒๕] แม้ต้นไม้เหล่าอื่นมีรากและลำต้นมั่นคง

ที่ถูกนกตัวนี้นำพืชมาทำลายก็มีอยู่

{๑๐๙๑} [๑๒๖] ต้นไม้ทั้งหลายที่งอกขึ้นมา

จะเติบโตเกินต้นไม้เจ้าป่าแม้ที่มีลำต้นใหญ่โต

พญาครุฑ เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าเมื่อเห็นภัยในอนาคต

จึงสะทกสะท้าน

(พญาครุฑกล่าวว่า)

{๑๐๙๒} [๑๒๗] บุคคลพึงระแวงภัยที่ควรระแวง

พึงป้องกันภัยที่ยังมาไม่ถึง

เพราะภัยที่ยังมาไม่ถึง

นักปราชญ์จึงได้พิจารณาเห็นโลกทั้ง ๒

โกฏสิมพลิชาดกที่ ๗ จบ


๘. ธูมการิชาดก (๔๑๓)


ว่าด้วยพราหมณ์ผู้ก่อไฟรมควัน


(พระศาสดาตรัสขยายอาการถามของพระธนญชัยในอดีตว่า)

{๑๐๙๓} [๑๒๘] พระเจ้ายุธิฏฐิละผู้ใคร่ธรรม ได้ตรัสถามวิธุรบัณฑิตว่า

พราหมณ์ เจ้าทราบบ้างไหม มีใครคนหนึ่งเศร้าโศกมาก

(พระโพธิสัตว์กราบทูลพระราชาว่า)

{๑๐๙๔} [๑๒๙] มีพราหมณ์วาเสฏฐโคตร บูชาไฟอยู่ในป่ากับฝูงแพะ

ไม่เกียจคร้าน ก่อไฟรมควันทั้งกลางวันและกลางคืน

{๑๐๙๕} [๑๓๐] ด้วยกลิ่นควันไฟนั้นของเขา พวกละมั่งถูกยุงรบกวน

จึงได้เข้าไปอยู่ใกล้พราหมณ์ผู้ก่อไฟรมควันตลอดฤดูฝน

{๑๐๙๖} [๑๓๑] เขาพอใจพวกละมั่ง เลยไม่เอาใจใส่พวกแพะ

มันจะมาหรือจะไปก็ไม่รับรู้

แพะเหล่านั้นของเขาจึงพินาศไป


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka