Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 305

<< | หน้าที่ 305 | >>
(พญานกแขกเต้ากล่าวว่า)

{๑๒๓๒} [๒๖] พญาหงส์ หากท่านจะให้พรแก่ข้าพเจ้า

ก็ขอให้ต้นไม้ต้นนี้มีอายุต่อไป

ขอต้นไม้นั้นจงงอกงามมีกิ่งและผลสมบูรณ์

ผลิผลมีรสอร่อย ยืนต้นสง่างามเถิด

(ท้าวสักกะตรัสว่า)

{๑๒๓๓} [๒๗] เพื่อน เจ้าจงเห็นต้นไม้นั้นมีผลดก

ขอเจ้าจงอยู่ร่วมกันกับต้นมะเดื่อเถิด

ขอต้นไม้นั้นจงงอกงามมีกิ่งและผลสมบูรณ์

ผลิผลมีรสอร่อย ยืนต้นสง่างามเถิด

(พญานกแขกเต้ากล่าวว่า)

{๑๒๓๔} [๒๘] ท้าวสักกะ วันนี้ข้าพระองค์มีความสุขเพราะเห็นต้นไม้มีผลฉันใด

ขอพระองค์พร้อมทั้งพระประยูรญาติทั้งปวงจงมีความสุขฉันนั้นเถิด

(พระผู้มีพระภาคตรัสว่า)

{๑๒๓๕} [๒๙] ท้าวสักกะครั้นประทานพร

บันดาลให้ต้นไม้มีผลแก่นกแขกเต้าแล้ว

พร้อมด้วยพระมเหสี ก็เสด็จหลีกไปยังสวนเทพนันทวัน

มหาสุวราชชาดกที่ ๓ จบ


๔. จูฬสุวกราชชาดก (๔๓๐)


ว่าด้วยพญานกแขกเต้า


(ท้าวสักกะตรัสถามพญานกแขกเต้าว่า)

{๑๒๓๖} [๓๐] หมู่ต้นไม้มีใบเขียวชอุ่ม มีผลดาษดื่น มีอยู่เป็นจำนวนมาก

ทำไมหนอ ใจของนกแขกเต้า

จึงยินดีต้นไม้แห้งเป็นโพรงไม่สร่างซา


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka