พระไตรปิฏก

(พระโพธิสัตว์อนุศาสน์พระราชาว่า)

{๑๔๗๑} [๑๕๓] คฤหัสถ์ผู้บริโภคกามเกียจคร้านไม่ดี

บรรพชิตไม่สำรวมไม่ดี

พระราชาไม่ทรงใคร่ครวญก่อนแล้วทำไม่ดี

การที่บัณฑิตโกรธไม่ดี

{๑๔๗๒} [๑๕๔] ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นเจ้าแห่งทิศ

กษัตริย์ทรงใคร่ครวญก่อนแล้วจึงควรทำ

ไม่ทรงใคร่ครวญก่อนแล้วไม่ควรตัดสิน

ยศและเกียรติย่อมเจริญแด่พระราชาผู้ทรงใคร่ครวญก่อนแล้วจึงทำ







(ศิษย์ผู้เป็นหัวหน้าถามอาจารย์ว่า)

{๑๔๗๓} [๑๕๕] ในเวลาต้องการความเป็นมงคล นรชนร่ายพระเวทอะไร

นรชนนั้นเรียนพระเวทอะไร

หรือบรรดาสุตะ เรียนสุตะบทไหน

และกระทำอย่างไร จึงได้รับความคุ้มครองโดยสวัสดิภาพ

ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

(พระโพธิสัตว์บอกมงคลว่า)

{๑๔๗๔} [๑๕๖] เทวดาและเทพบิดรทั้งปวง

สัตว์เลื้อยคลานและสรรพสัตว์ทั้งปวง

อันผู้ใดแผ่เมตตาอยู่เป็นนิตย์

บัณฑิตทั้งหลายกล่าวการแผ่เมตตานั้นในสัตว์ทั้งหลายว่า

เป็นความสวัสดีของผู้นั้น