Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 366

<< | หน้าที่ 366 | >>
{๑๕๕๐} [๗๐] กามทั้งหลายมีทุกข์มากกว่าการใช้ดาบที่ลับดีแล้วฟัน

ใช้กริชที่ชุ่มด้วยน้ำมันแทง และใช้หอกพุ่งปักที่อก

{๑๕๕๑} [๗๑] กามทั้งหลายมีทุกข์มากกว่าการถูกฝังในหลุมถ่านเพลิง

ที่ลุกโพลงลึกเกินชั่วคนแล้วใช้ผาลที่เผาร้อนไถไปทั้งวัน

{๑๕๕๒} [๗๒] กามทั้งหลายมีทุกข์มากกว่าการดื่มยาพิษที่ร้ายแรง

กว่าการใช้น้ำมันที่เดือดพล่านรด

กว่าการตกกระทะทองแดงที่กำลังละลายคว้าง

ปานียชาดกที่ ๕ จบ


๖. ยุธัญชยชาดก (๔๖๐)


ว่าด้วยพระราชกุมารยุธัญชัย


(พระโพธิสัตว์ทูลขอบรรพชาว่า)

{๑๕๕๓} [๗๓] ขอเดชะพระมหาราช ข้าพระองค์ขอถวายบังคมพระองค์

ผู้ทรงเป็นจอมทัพ ซึ่งแวดล้อมไปด้วยมิตรและอำมาตย์

ข้าพระองค์จักบวช ขอพระองค์ผู้สมมติเทพ

โปรดพระราชทานการบวชนั้นเถิด

(พระราชาตรัสห้ามว่า)

{๑๕๕๔} [๗๔] ถ้าเจ้ายังมีความพร่องด้วยกามทั้งหลาย

พ่อจะเพิ่มเติมให้แก่เจ้า

พ่อจะห้ามคนที่เบียดเบียนเจ้า

ลูกยุธัญชัยอย่าบวชเลย

(พระโพธิสัตว์กุมารกราบทูลว่า)

{๑๕๕๕} [๗๕] ข้าพระองค์ไม่มีความพร่องด้วยกามทั้งหลาย

คนที่เบียดเบียนข้าพระองค์ก็ไม่มี

แต่ข้าพระองค์ปรารถนาจะกระทำที่พึ่งซึ่งชรากำจัดไม่ได้


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka