พระไตรปิฏก

(และทรงขอร้องว่า)

{๑๗๕๒} [๒๘] เพราะการฟัง คนบางหมู่จึงเป็นที่รักของคนบางคน

เพราะได้เห็น ความพอใจของคนบางคนจึงเสื่อมคลาย

เพราะได้เห็นและเพราะได้ฟัง คนบางหมู่จึงเป็นที่รัก

เพราะการเห็น ท่านรักใคร่ข้าพเจ้าบ้างไหม

{๑๗๕๓} [๒๙] เพราะการฟัง ท่านจึงเป็นที่รักของข้าพเจ้า

และเป็นที่รักยิ่ง เพราะได้มาพบกัน

พญาหงส์ ท่านเป็นที่น่ารักน่าดูอย่างนี้สำหรับข้าพเจ้า

ขอท่านจงอยู่ใกล้ ๆ ข้าพเจ้าเถิด

(พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๑๗๕๔} [๓๐] ข้าพเจ้าได้รับสักการบูชาอยู่เป็นนิตย์

พึงอยู่ในพระราชนิเวศน์ของพระองค์

แต่บางคราวพระองค์ทรงมึนเมา

จะพึงตรัสว่า จงย่างพญาหงส์ให้เรา

(พระราชาตรัสให้ปฏิญาณว่า)

{๑๗๕๕} [๓๑] น่าติเตียนจริง การดื่มน้ำเมา

ซึ่งเป็นที่พอใจของข้าพเจ้ายิ่งกว่าท่าน

เอาเถิด ข้าพเจ้าจะไม่ดื่มน้ำเมา

ตลอดเวลาที่ท่านอยู่ในนิเวศน์ของข้าพเจ้า

(พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๑๗๕๖} [๓๒] ขอเดชะพระราชา เสียงเหล่าสุนัขจิ้งจอกเห่าหอนก็ดี

เสียงเหล่านกร้องขันก็ดี รู้ได้ง่าย

ส่วนถ้อยคำที่พวกมนุษย์เปล่งออกมา รู้ได้ยากกว่านั้น

{๑๗๕๗} [๓๓] คนบางคนเบื้องต้นเป็นคนใจดี ย่อมนับถือกันว่า

เป็นญาติ เป็นมิตร หรือเป็นเพื่อนอย่างนี้บ้าง

ภายหลังกลายเป็นศัตรูไปก็มี