พระไตรปิฏก

{๑๗๘๘} [๖๕] ขอเดชะพระมหาราช ส่วนพระองค์ข้าพระองค์คิดไตร่ตรองดู

แล้วว่า สามารถจะช่วยปลดเปลื้องทุกข์ได้

เพราะเหตุนั้น ข้าพระองค์จึงกราบทูลให้พระองค์ทรงทราบ

(พระศาสดาตรัสพระคาถาสุดท้ายว่า)

{๑๗๘๙} [๖๖] พระราชาผู้ผดุงรัฐให้เจริญของชาวแคว้นกาสี

มีพระหฤทัยเลื่อมใสได้พระราชทานทองคำแท้ ๆ แก่เขา ๑๔ แท่ง







(พระศาสดาทรงประกาศเรื่องนี้ว่า)

{๑๗๙๐} [๖๗] พระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่ากาลิงคะ

ทรงปกครองแผ่นดินโดยธรรม

ทรงพญาช้างแก้วซึ่งมีอานุภาพมาก ได้เสด็จไปใกล้โพธิพฤกษ์

{๑๗๙๑} [๖๘] พราหมณ์ปุโรหิตภารทวาชะ ชาวกาลิงคะพิจารณาดูภูมิภาค

แล้วประคองอัญชลี ได้กราบทูลพระราชา

พระนามว่ากาลิงคะ ผู้เป็นโอรสของพระดาบสว่า

{๑๗๙๒} [๖๙] ขอเดชะพระมหาราช ขอพระองค์เสด็จลงมาเถิด

สถานที่นี้เป็นภูมิภาคที่พระพุทธเจ้าทุกพระองค์ทรงยกย่องแล้ว

เพราะสถานที่นี้ พระพุทธเจ้าทั้งหลายผู้ล้ำเลิศ

ตรัสรู้ด้วยพระองค์เอง ทรงรุ่งเรืองอยู่

{๑๗๙๓} [๗๐] ภูมิภาคนี้ ต้นหญ้าลดาวัลย์เวียนเป็นทักษิณาวัฏ

ภูมิภาคนี้เป็นจุดศูนย์กลางแห่งแผ่นดิน

ขอเดชะพระมหาราช ข้าพระองค์ได้สดับมาดังนี้

{๑๗๙๔} [๗๑] ภูมิภาคแห่งนี้เป็นจุดศูนย์กลางแห่งแผ่นดิน

ซึ่งเป็นที่รองรับสรรพสัตว์ เป็นแผ่นดินที่มีสาครล้อมรอบ

ขอพระองค์เสด็จลงมานมัสการเถิด พระเจ้าข้า