Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 441

<< | หน้าที่ 441 | >>
[๑๐๙] ดิฉันยินดีที่จะเกื้อกูลพวกนาง

ไม่มีสักนางหนึ่งเลยซึ่งเป็นที่เกลียดชังของดิฉัน

ดิฉันช่วยเหลือพวกนางผู้ร่วมสามีกันทุกคนเป็นประจำ

เหมือนช่วยเหลือตนเอง

[๑๑๐] ฤๅษี ด้วยการกล่าวคำสัตย์นี้ ขอบุตรจงเกิดเถิด

เมื่อดิฉันกล่าวเท็จ ขอศีรษะจงแตก ๗ เสี่ยง

{๑๙๔๕} [๑๑๑] พวกทาส กรรมกร คนรับใช้ และคนที่อาศัยเลี้ยงชีพเหล่าอื่น

ดิฉันมีความแช่มชื่นเบิกบาน ใช้สอยด้วยเหตุที่เหมาะสมเสมอ

[๑๑๒] ฤๅษี ด้วยการกล่าวคำสัตย์นี้ ขอบุตรจงเกิดเถิด

เมื่อดิฉันกล่าวเท็จ ขอศีรษะจงแตก ๗ เสี่ยง

{๑๙๔๖} [๑๑๓] แม้สมณะและพราหมณ์ทั้งหลาย และแม้พวกวณิพกเหล่าอื่น

ดิฉันมีฝ่ามืออันชุ่ม เลี้ยงดูให้อิ่มหนำสำราญ

ด้วยข้าวและน้ำเป็นประจำ

[๑๑๔] ฤๅษี ด้วยการกล่าวคำสัตย์นี้ ขอบุตรจงเกิดเถิด

เมื่อดิฉันกล่าวเท็จ ขอศีรษะจงแตก ๗ เสี่ยง

{๑๙๔๗} [๑๑๕] ดิฉันเข้าจำอุโบสถประกอบด้วยองค์ ๘

ทุกวัน ๑๔ ค่ำ ๑๕ ค่ำ และ ๘ ค่ำแห่งปักษ์

พร้อมทั้งวันปาฏิหาริยปักษ์

สำรวมแล้วในศีลทั้งหลายในกาลทุกเมื่อ

[๑๑๖] ฤๅษี ด้วยการกล่าวคำสัตย์นี้ ขอบุตรจงเกิดเถิด

เมื่อดิฉันกล่าวเท็จ ขอศีรษะจงแตก ๗ เสี่ยง

(ท้าวสักกะทรงสรรเสริญพระนางสุเมธาว่า)

{๑๙๔๘} [๑๑๗] พระราชบุตรีผู้เจริญ ผู้เพียบพร้อมด้วยยศ

คุณธรรมทั้งหลายที่พระนางระบุถึงในพระองค์

มีอยู่ในพระนางทั้งหมด


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka