Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 442

<< | หน้าที่ 442 | >>
[๑๑๘] กษัตริย์ผู้สมบูรณ์ด้วยพระชาติ

เป็นอภิชาตบุตรผู้เรืองยศ เป็นพระธรรมราชาแห่งชาววิเทหะ

จะอุบัติแด่พระนาง

(พระนางสุเมธาทรงโสมนัส จึงตรัสถามว่า)

{๑๙๔๙} [๑๑๙] พระดาบสผู้มีดวงตาแจ่มใส ครองผ้าเปื้อนฝุ่น

ยืนอยู่ในอากาศที่ไม่มีสิ่งกีดขวาง

กล่าววาจาเป็นที่น่าชื่นใจ จับใจดิฉันยิ่งนัก

[๑๒๐] ท่านเป็นเทวดามาจากสวรรค์หรือหนอ

หรือว่าเป็นฤๅษีผู้มีฤทธิ์มาก

ท่านเป็นใครกันแน่มาถึงที่นี้ จงประกาศตนให้ดิฉันทราบ

(ท้าวสักกะตรัสว่า)

{๑๙๕๐} [๑๒๑] หมู่เทพมาประชุมพร้อมกันที่สภาชื่อสุธรรมาถวายบังคมท่านผู้ใด

ท่านผู้นั้นคือข้าพเจ้าท้าวสักกสหัสสนัยน์ได้มายังสำนักของพระนาง

[๑๒๒] หญิงคนใดในมนุษยโลก ประพฤติธรรมสม่ำเสมอ

มีปัญญา มีศีล มีความเคารพสามี นับถือแม่ผัวประดุจเทวดา

[๑๒๓] เทวดาทั้งหลายซึ่งมิใช่มนุษย์ย่อมมาเยือนหญิงมนุษย์

ผู้มีปัญญาดี มีการงานอันสะอาดเช่นนั้น

[๑๒๔] พระนางผู้เจริญ ก็พระนางมีกรรมอันสั่งสมไว้ดีแล้ว

และมีการประพฤติที่ดีงามไว้ในปางก่อน ทรงเกิดในราชสกุลนี้

เป็นหญิงที่มีความสำเร็จตามความปรารถนาทุกสิ่งทุกอย่าง

[๑๒๕] พระราชบุตรี ก็พระนางทรงกำชัยชนะนี้ไว้ได้ในโลกทั้ง ๒

คือทรงเข้าถึงเทวโลก ๑ มีเกียรติยศชื่อเสียงในชีวิตนี้ ๑

[๑๒๖] พระนางสุเมธา ขอพระองค์ทรงสุขสำราญ

รักษาธรรมไว้ในพระองค์ตลอดกาลนานเถิด

เรานี้ขอลากลับไปสู่สวรรค์ชั้นไตรทศ การพบพระนางเป็นที่พอใจของเรา

สุรุจิชาดกที่ ๖ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka