Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 516

<< | หน้าที่ 516 | >>
(พระราชาทรงชมเชยพระโพธิสัตว์นั้นว่า)

{๒๑๙๖} [๒๖๐] ขอปฏิญญาของท่านจงเป็นสัตย์จริงเถิด

ขอท่านอย่าเป็นผู้มีนิสัยมักโกรธและผูกโกรธ

ขอครุฑทั้งหลายจงงดเว้นตระกูลนาคของท่านทั้งมวล

เหมือนบุคคลงดเว้นไฟในคิมหันตฤดู

(ฝ่ายพระโพธิสัตว์ก็ได้ชมเชยพระราชาว่า)

{๒๑๙๗} [๒๖๑] ขอเดชะพระองค์ผู้จอมชน

พระองค์ทรงอนุเคราะห์ตระกูลนาค

เหมือนมารดาอนุเคราะห์บุตรสุดที่รักคนเดียว

ข้าพระพุทธเจ้าพร้อมกับตระกูลนาค

จะทำการขวนขวายตอบแทนพระองค์อย่างโอฬาร

(พระราชาทรงมีพระประสงค์จะเสด็จไปยังภพนาค จึงรับสั่งว่า)

{๒๑๙๘} [๒๖๒] เจ้าพนักงานทั้งหลายจงเทียมราชรถที่งามวิจิตร

จงเทียมม้าอัสดรที่ฝึกดีแล้ว ซึ่งเกิดในแคว้นกัมโพชะ

อนึ่ง จงผูกช้างตัวประเสริฐ

ซึ่งประดับด้วยสุวรรณวัตถาภรณ์

เราจะไปเยี่ยมนิเวศน์ของนาคราช

(พระศาสดาตรัสพระคาถาว่า)

{๒๑๙๙} [๒๖๓] เจ้าพนักงานตีกลอง ตะโพน แกว่งบัณเฑาะว์ เป่าสังข์

ต่อพระเจ้าอุคคเสน พระราชามีหมู่นารีแวดล้อม

เสด็จไปท่ามกลางหมู่นารีงดงามยิ่งนัก

(พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศเรื่องนั้น จึงตรัสว่า)

{๒๒๐๐} [๒๖๔] พระราชาผู้ผดุงแคว้นกาสีให้เจริญ

ได้ทอดพระเนตรภูมิภาคที่วิจิตรด้วยทรายทอง

และปราสาททอง ซึ่งปูด้วยแผ่นกระดานแก้วไพฑูรย์


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka