พระไตรปิฏก

(พระศาสดาเมื่อทรงประกาศความนั้น จึงตรัสว่า)

{๒๓๔๓} [๑๒๔] พญาช้างถึงถูกยิงด้วยลูกเกาทัณฑ์ใหญ่แล้ว

ก็ไม่มีจิตคิดประทุษร้าย ได้กล่าวกับนายพรานว่า

เพื่อนรัก เพื่อนต้องการอะไรหรือ

เพราะอะไร เพื่อนจึงฆ่าเรา หรือว่าใครใช้เพื่อนมา

(นายพรานกล่าวว่า)

{๒๓๔๔} [๑๒๕] พญาช้างผู้เจริญ พระมเหสีของพระเจ้ากาสี

พระนางทรงพระนามว่าสุภัทรา ได้รับการยกย่องบูชาในราชสกุล

ก็พระนางได้ทรงสุบินนิมิตเห็นท่าน ได้ตรัสบอกข้าพเจ้า

และได้ตรัสกับข้าพเจ้าว่า มีความต้องการงาทั้งคู่

(พญาช้างกล่าวว่า)

{๒๓๔๕} [๑๒๖] ความจริงคู่งาของบิดาและของปู่เราที่สวยงามมีเป็นจำนวนมาก

พระนางทราบดี แต่พระราชบุตรีมีนิสัยทรงกริ้ว

เป็นคนพาล ต้องการที่จะฆ่าเรา จึงได้จองเวร

{๒๓๔๖} [๑๒๗] ลุกขึ้นเถิด นายพราน ท่านจงจับเลื่อยตัดงาคู่นี้ก่อนที่เราจะตาย

จงกราบทูลพระราชบุตรีผู้มีนิสัยทรงกริ้วพระองค์นั้นว่า

พญาช้างถูกข้าพระพุทธเจ้าฆ่าตายแล้ว

เชิญเถิด งาคู่นี้เป็นงาของพญาช้างนั้น พระเจ้าข้า

(พระศาสดาเมื่อทรงประกาศความนั้น จึงตรัสว่า)

[๑๒๘] นายพรานนั้นลุกขึ้นจับเลื่อย

ตัดงาทั้งคู่ของพญาคชสารตัวประเสริฐ

แล้วจึงนำงาทั้งคู่ซึ่งมีความสวยงามหาที่เปรียบมิได้ในพื้นปฐพี

รีบหลีกไปจากที่นั้นโดยเร็ว

{๒๓๔๗} [๑๒๙] ช้างเหล่านั้นถูกภัยคุกคาม เป็นทุกข์เพราะพญาช้างถูกฆ่า

ต่างพากันวิ่งไปมาทั้ง ๘ ทิศ ไม่เห็นคนผู้เป็นปัจจามิตรต่อพญาช้าง

จึงได้กลับมาหาพญาช้าง