พระไตรปิฏก

[๒๕๐] ขอถวายพระพรพระบรมกษัตริย์

ชีวิตยืนยาวที่เพียบพร้อมด้วยองค์สมบัติทุกอย่างนี้

นักปราชญ์ทั้งหลายกล่าวว่า เป็นที่รักของคนที่มีความสุข

ผู้เพียบพร้อมด้วยสมบัติ ที่น่าปรารถนาทุกอย่าง

[๒๕๑] เมื่อเป็นเช่นนั้น เรื่องอะไรหรือเหตุไฉน มหาบพิตรจึงทรงสละ

พระชนม์ชีพที่สละได้ยาก คอยตามป้องกันบัณฑิตเล่า

(พระราชาตรัสบอกคุณของมโหสธบัณฑิตว่า)

{๒๓๘๕} [๒๕๒] พระแม่เจ้า เพราะท่านมโหสธแม้มาสู่เงื้อมมือโยมแล้ว

โยมยังไม่ทราบถึงความชั่วของท่านปราชญ์แม้สักเพียงอณูหนึ่ง

[๒๕๓] ถึงแม้ว่าโยมจะต้องตายไปก่อนในกาลไร ๆ ก็ตาม

ท่านมโหสธก็จะพึงช่วยลูกและหลานของโยมให้มีความสุข

[๒๕๔] ท่านมโหสธเห็นแจ่มแจ้งประโยชน์ทุกประการ

ทั้งอนาคตและปัจจุบัน โยมจะไม่ยอมให้ท่านมโหสธ

ผู้ไม่เคยทำความผิดแก่ผีเสื้อน้ำ

(เภรีปริพาชิกาเชิญชาวพระนครมากล่าวว่า)

{๒๓๘๖} [๒๕๕] ชาวปัญจาละทั้งหลาย

ท่านทั้งหลายจงสดับพระดำรัสของพระเจ้าจูฬนีนี้

พระองค์ทรงสละพระชนม์ชีพที่สละได้ยาก

คอยตามป้องกันบัณฑิต

[๒๕๖] พระเจ้าปัญจาละทรงสละชีวิตของพระชนนี พระมเหสี

พระกนิษฐภาดา พระสหาย และพราหมณ์ปุโรหิต

และแม้ของพระองค์เองรวมเป็น ๖ คน

[๒๕๗] ปัญญาให้สำเร็จประโยชน์ใหญ่หลวง

เป็นธรรมชาติละเอียดอ่อน เป็นเหตุให้เกิดแต่สิ่งที่ดี

ย่อมเป็นไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูลในปัจจุบัน

และเพื่อความสุขในสัมปรายภพด้วยประการฉะนี้