พระไตรปิฏก

[๒๑] อนึ่ง พระองค์อย่าทรงกระทำ

หรือตรัสใช้ให้ผู้อื่นกระทำราชกิจด้วยความเร่งด่วน

เพราะการงานที่ทำด้วยความเร่งด่วนไม่ดีเลย

คนโง่ย่อมเดือดร้อนในภายหลังเพราะการกระทำเช่นนั้น

[๒๒] ขอพระทัยของพระองค์อย่าทรงล่วงเลยกุศล

ขอพระองค์อย่าทรงปล่อยพระทัยให้ขุ่นเคืองเกรี้ยวกราดนัก

เพราะว่าสกุลทั้งหลายที่มั่งคั่งมากมาย

ถึงความไม่เป็นสกุลเพราะความโกรธ

[๒๓] ขอเดชะเสด็จพ่อ ขอพระองค์อย่าทรงให้ประชาชน

หยั่งลงเพื่อความหายนะ เพราะเข้าพระทัยว่า เราเป็นใหญ่

ขอพวกสตรีและบุรุษของพระองค์อย่าได้มีความทุกข์เลย

[๒๔] พระราชาผู้ปราศจากอาการขนพองสยองเกล้า

มีพระทัยใฝ่หาแต่กาม โภคะทั้งปวงจักพินาศไป

ข้อนั้นท่านกล่าวว่า เป็นความทุกข์ของพระราชา

[๒๕] ข้อความเหล่านั้นที่หม่อมฉันกล่าวแก้ในปัญหาของเสด็จพ่อ

นั้นเป็นวัตตบท ข้อนี้แลเป็นอนุสาสนีสำหรับเสด็จพ่อ

ขอเดชะพระมหาราช บัดนี้

เสด็จพ่อพึงทรงขยันหมั่นบำเพ็ญบุญ

อย่าทรงเป็นนักเลง อย่าทรงล้างผลาญพระราชทรัพย์

ควรทรงเป็นผู้มีศีล เพราะคนทุศีลต้องตกนรก

(พระราชาตรัสถามปัญหากับนกชัมพุกบัณฑิตว่า)

{๒๔๔๓} [๒๖] พ่อชัมพุกะ พ่อได้ถามโกสิยโคตรแล้ว

และแม่กุณฑลินีพ่อก็ได้ถามแล้วเช่นกัน

คราวนี้ พ่อจงบอกกำลังอันสูงสุดกว่ากำลังทั้งหลายบ้าง