Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 614

<< | หน้าที่ 614 | >>
[๑๑๑] อนึ่ง ลำขาของเธอเป็นปล้อง ๆ เหมือนกับงวงช้าง

สะโพกของเธอเกลี้ยงเกลากลมกลึงผึ่งผายสวยงาม

เหมือนแผ่นกระดานสะกา

[๑๑๒] นาภีของเธอตั้งอยู่เรียบร้อยดีเหมือนฝักดอกอุบล

ปรากฏได้แต่ไกลเหมือนเกสรดอกอัญชันเขียว

[๑๑๓] ถันเกิดที่ทรวงอกทั้งคู่หาขั้วมิได้

เต่งเต้าสวยงามทรงเกษียรรสไว้

ไม่หย่อนยาน เสมอเหมือนกับผลน้ำเต้าครึ่งผล

[๑๑๔] ลำคอของเธอยาวประดุจลำคอนางเนื้อทราย

เปล่งปลั่งดั่งพื้นแผ่นทองคำ

ริมฝีปากของเธองามเปล่งปลั่งดั่งลิ้นหัวใจห้องที่ ๔

[๑๑๕] ฟันของเธอทั้งข้างบนข้างล่าง

ขัดสีได้อย่างเลิศด้วยไม้ชำระฟัน

เกิดขึ้น ๒ คราว เป็นฟันที่ปราศจากโทษ ดูสวยงาม

[๑๑๖] ดวงเนตรทั้ง ๒ ของเธอดำขลับ

ตามขอบดวงตาเป็นสีแดง เปล่งปลั่งดั่งเมล็ดมะกล่ำ

ทั้งยาวทั้งกว้าง ดูสวยงาม

[๑๑๗] เส้นผมที่งอกขึ้นที่ศีรษะของเธอไม่ยาวเกินไป

เกลี้ยงเกลาดี ตกแต่งด้วยหวีทองคำ

มีกลิ่นหอมเหมือนกลิ่นจันทน์

[๑๑๘] ชาวนาชาวไร่ คนเลี้ยงโค พ่อค้ามีความสำเร็จ

และฤๅษีผู้มีความสำรวม บำเพ็ญตบะ

มีความบากบั่น มีประมาณเท่าใด

[๑๑๙] ชนมีประมาณเท่านั้นในปฐพีมณฑลนี้

แม้คนหนึ่งที่เสมอเหมือนเธอ อาตมายังไม่เห็น

เธอเป็นใคร เป็นลูกของใครหรือ อาตมาจะรู้จักเธอได้อย่างไร


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka