Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 317

<< | หน้าที่ 317 | >>
(พระนางสมุททชามารดากล่าวว่า)

{๗๓๕} [๘๖๕] ลูกรัก ถึงแม่จะทราบว่า

สัตว์ทั้งหลายมีอย่างนี้เป็นธรรมดา

แต่ว่าเมื่อไม่เห็นพระภูริทัต แม่ก็ได้รับความเศร้าโศก

[๘๖๖] พ่อสุทัศนะ เจ้าจงรู้ไว้เถิด

ถ้าคืนวันนี้ เมื่อยังไม่เห็นพระภูริทัต

แม่เข้าใจว่าจักต้องตายแน่

(สุทัศนกุมารกล่าวว่า)

{๗๓๖} [๘๖๗] ข้าแต่พระแม่เจ้า จงเบาพระทัยเถิด อย่าเศร้าโศกเลย

ลูกทั้งหลายจักนำท่านพี่ภูริทัตมา

จักเที่ยวไปตามหาท่านพี่ภูริทัตตามทิศน้อยใหญ่

[๘๖๘] ที่ภูเขา ซอกเขา บ้าน และนิคม

พระแม่เจ้าจะได้ทรงเห็นท่านพี่กลับมาภายใน ๗ วัน

(พราหมณ์อลัมปายนะกล่าวว่า)

{๗๓๗} [๘๖๙] นาคหลุดจากมือเลื้อยไปฟุบลงที่เท้าโดยกะทันหัน

ข้าแต่พ่อ คุณพ่อถูกมันกัดเอากระมังหนอ

คุณพ่ออย่ากลัวเลย จงได้รับความสุขเถิด

(สุทัศนกุมารผู้ปลอมตัวเป็นดาบสตามหานาคภูริทัตพี่ชายกล่าวว่า)

{๗๓๘} [๘๗๐] นาคตัวนี้ไม่สามารถจะทำความทุกข์อะไรให้เราได้เลย

หมองูเท่าที่มีอยู่ก็ไม่มีคนไหนจะดียิ่งกว่าเรา

(พราหมณ์อลัมปายนะกล่าวว่า)

{๗๓๙} [๘๗๑] ใครกันหนอ เงอะงะ แปลงเพศเป็นพราหมณ์

มายังสำนักบริษัท อวดอ้างยุทธการที่ดี

ขอบริษัทจงฟังข้าพเจ้า


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka